Waarom je lichaam nooit tegen je liegt (en de overgang geen ziekte is)
"Ach ja, het hoort erbij, ik word ook een dagje ouder..."
"Het zal de overgang wel zijn, opvliegers horen er nu eenmaal bij."
Ik hoor het mijn collega’s in het onderwijs wekelijks zeggen bij klachten en ziektes. En eerlijk? Tijdens gesprekken na een sessie vragen mensen me precies hetzelfde: "Hoort dit er niet gewoon bij? Of is het een soort midlifecrisis?"
Mijn answer? Diep van binnen schreeuwt alles in mij: NEE. Dit hoort er echt niet zomaar bij.
Tegenwoordig wordt ons massaal aangepraat dat opvliegers, slapeloosheid en extreme stemmingswisselingen 'normaal' zijn en bij de overgang horen. Maar dat is een leugen. Eigenlijk hoort die ellende helemaal niet bij de overgang. Het is een direct alarmsignaal van een zwaar overbelast systeem.
Natuurlijk worden we ouder en verandert onze hormoonhuishouding. Maar die fysieke crashes? Dat is de optelsom van jarenlang leven buiten wie je werkelijk bent. Het is het resultaat van blind meedenderen in een ziek systeem waarin van je verwacht wordt dat je maar doorraast. Telkens 'ja' zeggen tegen een ander, terwijl je donders goed weet dat je op datzelfde moment keihard 'nee' verkoopt aan jezelf. Voldoen aan de maatstaven van... you name it. Het is trauma, weggestopte stress en emoties die je een leven lang hebt verdoofd.
We hebben geleerd ons hoofd te geloven en ons lichaam te negeren. Zoals spiritueel leraar Eckhart Tolle zo treffend zegt: "De hoofdzaak van het lijden is nooit de situatie, maar je gedachten erover." We raken verdwaald in niet-helpende gedachten, leven vanuit ons ego en geloven zijn verhalen. We leven in angst.
De biologische intelligentie van je lijf
Laat me je één ding vertellen: je lichaam is juist wonderbaarlijk intelligent. Het doet er alles aan om te overleven en jouw sterker te maken. Het werkt nooit tegen jou. Dus die zogenaamde auto-immuunziektes waarbij je lichaam 'zichzelf aanvalt'? Dat kan biologisch gezien dus simpelweg niet.
Vanuit de Germaanse Geneeskunde – de wetmatigheden van Dr. Ryke Geerd Hamer – weten we dat wat wij 'ziekte' noemen, eigenlijk symptomen zijn die het lichaam nodig heeft om te herstellen. Een jong kind heeft organen die nauwelijks met stress zijn belast. Maar hoe ouder je bent, hoe voller je vat raakt. En wist je dat je zelfs vervroegd in de overgang kunt raken door een toxische leefstijl en chronische stress? Je eierstokken trekken dan simpelweg aan de noodrem omdat je systeem in een staat van versnelde veroudering raakt.
De overgang is een natuurlijk, prachtig transformatieproces voor zowel mannen als vrouwen. Geen ziekte of hormonale fout. Normaal gesproken horen je bijnieren de hormoonproductie rustig over te nemen als je eierstokken ermee stoppen. Maar als jouw bijnieren al overwerkt zijn omdat ze non-stop het stresshormoon cortisol moeten aanmaken voor de ratrace? Dan stort je oestrogeenpeil als een baksteen naar beneden. Dát veroorzaakt de opvliegers en slapeloosheid. Het is je lijf dat schreeuwt om rust.
Zero stress en het gif-paradox
Kijk naar het onderzoek naar de Blue Zones, de gebieden op de wereld waar mensen het oudst worden. Waarom leven ze daar zo lang en hebben vrouwen daar amper overgangsklachten? Niet door de sportschool, maar omdat ze natuurlijk bewegen, een diep gevoel van zingeving hebben, vertragen én leven in diepe verbinding met elkaar. Geen ratrace.
En ja, ik ken de verhalen – en jij waarschijnlijk ook. Mensen die kerngezond de 100 passeerden terwijl ze hun hele leven rookten en dronken. Hoe kan dat in godsnaam? Omdat ze zero stress ervoeren. Ze leefden volledig in het nu, namen alle shit op hun pad zoals het was, en gingen door in liefde, kracht en optimisme. C’est la vie!
Dr. Joe Dispenza bewijst het keer op keer: je cellen reageren op je emotionele staat. Je lever ziet psychische stress, trauma of fysiek gif (uit slechte voeding) allemaal als één pot nat en werkt keihard om die toxische belasting te ontgiften. Als je leeft in pure liefde en rust, kan een gezond lichaam die dosis gif simpelweg afbreken en afvoeren. Maar doe je ongezonde dingen vanuit angst? Dan activeer je de genen voor ziekte.
Kijk naar die pakjes sigaretten met die gruwelijke horrorfoto’s. Die zijn bedoeld om je bang te maken. En die angst? Die zorgt er juist voor dat longziektes onder rokers toenemen. Ik zeg niet dat roken goed is. Maar leven met angst is vele malen destructiever. Een Cursus in Wonderen stelt niet voor niets: "Er is geen leven buiten de liefde, want angst is de afwezigheid ervan en kan niets creëren."
Ik ben ook maar een mens (en dat is oké)
Begrijp me niet verkeerd: ik zit hier niet als de perfecte goeroe. Ook ik heb jarenlang onbewust geleefd. Ook ik luister nog steeds niet altijd naar de signalen van mijn lichaam, omdat ik denk – of omdat ik denk dat mijn omgeving vindt – dat het 'net even niet goed uitkomt'. Ik ga ook nog wel eens mee in de ratrace, terwijl alles in mij schreeuwt om te vertragen. Ik betrap me ook nog regelmatig op angst. Ja, ik ben ook een mens. Imperfect.
Maar we kunnen de vicieuze cirkel doorbreken op het moment dat we stoppen met vechten tegen de symptomen. Wanneer je je leefstijl verandert, stopt met overleven en de stress écht aanpakt, verdwijnen die overgangsklachten als sneeuw voor de zon. En die zogenaamde midlife crisis? Dat is geen biologisch noodlot, maar een identiteitscrisis omdat je te lang bent meegedenderd met de rest. Het is de uitnodiging om weer te voelen wie je écht bent. Vergroot je bewustzijn. Werk in liefde aan jezelf, ga weer genieten van de kleine dingen en zie de schoonheid die de aarde ons te bieden heeft.
Zoals de wijze Mooji zegt: "Je bent de toeschouwer van de storm, niet de storm zelf." Laat de storm razen, maar herinner wie je écht bent.
Reactie plaatsen
Reacties